Esma-ül hüsna “En Güzel İsimler” demektir ve Allahu Teala’nın (CC) Peygamber efendimiz (s.a.v) tarafından kendisine dikkat çekilen doksandokuz ismi olarak anılmaktadır. Şimdi rastgele bir müslümana “Allah’ın (CC) kaç tane ismi vardır? diye sorsak bize hemen doksandokuz tane vardır diye cevap verir. Bu büyük bir yanlıştır ibn-i Arabi Hazretleri bir eserinde Allah’ın onbin küsür tane esmasını tespit ettiğini bildirir. Rabbimizin kaç tane esmasının bulunduğunun sorusuna muhterem hocamız Ömer Tuğrul İnançer “Allah’ın sayısı kendince malum tane esması vardır. Biz onu idrak edemeyiz” manasında bir sözle yanıt vermişti. Ben hocamızın çok doğru olan bu sözüne şu soruyu ilave etmek istiyorum :” Varlığının yaratmasının gücünün kudretinin kuvvetinin ve hiçbirşeyinin sınırı olmayan yüceler yücesi rabbimizin esmalarına sınır konulabilirmi” doksandokuz addan ibaret olan esma peygamber efendimiz Hz. Muhammed Mustafa (S.a.v.) aşağıdaki hadislerde dikkatini çekmiş olduğu isimlerdir. Bu konudada söz Peygamber efemdimizin (s.a.v.) hadislerini naklederek sözümüzü tamamlıyoruz. Esmaül Hüsna
Hz.Ebu Hureyre radyuallahuanh anlatıyor: “Resulullah Aleyhissalatu vesselam buyuruyorlarki: “Allah teala hazretlerinini doksandokuz ismi vardır yüzden bir eksik O tektir teki sever kim bu isimleri ezberlerse cennete girer onlar şunlardır. Allah, El-vahid, Es-samed, El-Evvel, El-Ahir, Ez-Zahir, El-Bâtın, El-Hâlık, El-Bâri, El-Musavvir, El-Melik, El-Hakk, Es-Selam, El-Mü’min, El-Müheymin, El-Aziz, El-Câbbar, El-Mükebbir, Er-Rahman, Er-Rahim, El-Latif, El-Habir, Es-Semi, El-Basir, El-Alim, El-Azim, El-Bârr, El-Müte’âl, El-Celil, El-Cemil, El-Hayy, El-Kayyüm, El-Kâdir, El-Kâhir, El-Aliyyu, El-Hakim, El-Karib, El-Mucib, El-Ganiyyu, El-Vehhab, El-Vedüd, Eş-Şekür, El-Mâcid, El-Vacid, El-Vâli, Er-Râşid, El-Afuvvu, El-Ğafür, El-Halim, El-Kerim, Et-Tevvâb, El-Rabb, El-Mecid, El-Veliyyu, Eş-Şehid, El-Mübin, El-Bürhan, Er-Ra’üf, Er-Rahim, El-Mübdiu, El-Mu’id, El-Bâis, El-Vâris, El-Kaviyyu, Eş-Şedidu, Ed-Dârru, En-Nâfi’u, El-Bâki, El-Vâki, El-Hâfıd, Er-Râfi, El-Kâbıd, El-Bâsıt, El-Mu’ızzu, El-Müzillü, El-Muksıt, El-Rezzâk, Zü’l-kuvve, El-Metin, El-Kaim, Ed-Dâim, El-Hâfız, El-Vekil, El-Fâtır, Es-Sâmi, El-Mu’ti, El-Muhyi, El-Mümid, El-Mâni, El-Câmi, El-Hâdi, El-Kâfı, El-Ebed, El-Âlim, Es_Sâdık, En-Nür, El-Münir, Ed-Tâmm, El-Kadim, El-Vitru, El-Ahadu, Es-Samedu, Ellezi lem yelid velem yuled velem ye kun lehu kufuven ahad.”
Zührî derki:” Bana birçok ilkim ehlinden ulaştığına göre bu Esmaül hüsna nın okunmasına ‘La ilahe illallahu vahdehu lâ şerike leh. Lehü’l Mülkü ve Lehü’l Hamdu bi-yedihi’l-Hayr ve huve ala külli şeyin kadîr. la ilahe illâllahu, lehül-Esmâu’l-Hüsnâ” diye başlanmalıdır. Esmaül Hüsna
Başka bir rivayette de şöyle bildirilir:

Hz. EbuHüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resûlulah (aleyh
issalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Allah!ın doksandokuz izmi vardır. Kim bunları ezberlerse cennete girer. Allah tektir, tekisever. “Bir rivâyette:”kim o ismileri sayarsa cennete girer” buyurmuştur. Buhârî hadisi bu lafızla tahric etmiştir. müslim’de “tek” kelimesi yoktur. Buhârî, Daavât 68; Müslim,Zikr 5, (2677) Tirmizi. Daavât 87,(3502).
Tirmizî’nin rivâyetinde Resûlullah (aleyhissalâtuvesselâm)Allah’ın isilerini şöyle yazdı:”O Allah ki O’ndan başka ilâh yoktur. Rahman’dır. Rahim’dir. El-Meliku’l-Kuddûsu, Es-Selâmu, El-Mü’minu, El-Müheyminu, El-Azîzu, El-Cebbâru, El-Mütekebbiru, El-Hâliku, El-Bâriu,El-Musavviru,El-Gaffâru, El-Vehhâbu, Er-Rezzâku, El-Fettâhu, El-Alîmu, El-Kâbizu, El-Bâsitu, El-Hâfidu, Er-Râfiu, el-Muizzu,El-Müzillu,Es-Semîu,El-Basîru,El-Hakemu,El-Adlu,El-Latîfu, El-Habîru, El-Halîmu, El-Azîmu, El-Gafûru, Eş-Şekûru, El-Aliyyu, el-Kebîru, El-Hafîzu, El-Mukîtu, el-Hasîbu, El-Celîlu, El-Kerîmu, Er-Rakîbu, El-Mucîbu, El-Vâsiu,El-Hakîmu, El-Vedûdu, El-Mecîdu, El-Bâisu, Eş-Şehîdu, El-Hakku, El-Vekîlu, El-Kaviyyu, El-Metînu, El-Veliyyu, El-Hamîdu, El-Mubdiu, El-Muîdu, El-Muhyi, El-Mümîtu, El-Hayyu, El-Kayyûmu, El-Vâcidu, El-Mâcidu, El-Vâhidu, Es-samedu, El-Kâdiru, El-Muktediru, El-Muahhiru, El-Evvelu, El-Âhiru, Ez-Zâhiru, El-Bâtinu, El-Vâli, El-Müte’âli, el-berru, Et-Tevvâbu, El-Müntekimu, El-Afuvvu, Er-Raûfu, Mâliku’l-Mülki, Zü’l-Celâli ve’l-İkrâm, El-Muksitu, El-Câmiu, El-Ganiyyu, El-Muğnî, El-Mâni’, Ed-Dârru, En-Nâafiu, En-Nûru, El-Hâdî, el-Bedîu, el-Bâki, El-Vârisu, Er-Reşîdu es-Sâbüru.”

Esmaül Hüsna