Allah Resulünü tanıyanlar onun çocukluğundan beri hiç yalan söylemediğini, en ufak bir hileye başvurmadığını biliyorlardı. Bundandır ki o, bir hususta kendilerine haber getirse hiç kuşku duymazlardı.
Bir gün Ebu Cehil ona: “Ya Muhammed! Biz Sen’i yalanlamıyoruz. Sen bizim yanımızda son derece sadık(doğru sözlü, güvenilir) bir insansın. Ancak biz Sen’in getirmiş olduğun ayetleri yalanlıyoruz…” demişti. Bunun üzerine nazil olan ayette: “Onların söylediklerinin seni kederlendirdiğini çok iyi biliyoruz. Gerçek şu ki, onlar seni yalanlamıyorlar; o zalimler Allah’ın ayetlerine karşı direnmekteler. buyruldu.
Onun güzel ahlakını bildiren sahabe sözlerinde de görüyoruz ki o, ne kızdığı zaman, ne şakalaştığı zaman, ne de zorda kalınca yalana başvurmamıştır. Hz. Peygamber aleyhissalatu vesselem ashabıyla dostça konuşur bazen de şakalaşırdı. Bir keresinde ashabı sordu “Ya Rasulellah sen bize şaka yapıyorsun.” Hz. Peygamber aleyhissalatu vesselem, “Şurası muhakkak ki (şaka da bile olsa) ben sadece hakkı söylerim!” buyurdular.”
Enes radıyallahu anhu, Resulullah aleyhissalatu vesselamın, kendisine: “Ey Zü’l-üzüneyn(iki kulaklı)!” diye hitap ettiğini, bu sözüyle şaka yapmayı kast ettiğini rivayet etmiştir.”